Moon Over Soho (Rivers of London, #2)

Er trekt een nieuw en dodelijk gevaar door de straten van Londen, maar deze keer met een bekende jazzbeat...

Mijn naam is Peter Grant en ik ben politieagent in het machtige leger dat rechtvaardigheid heet: de Metropolitan Police (ook wel bekend als de kit). Daarnaast ben ik een leerling-tovenaar, de eerste in vijftig jaar.

Als je vader een (bijna) beroemde jazztrompettist is, ken je de klassiekers. Dus toen Dr. Walid me naar het mortuarium riep om naar een lijk te luisteren, herkende ik direct de melodie die uit het lichaam opsteeg. Er moest iets bovennatuurlijks met het slachtoffer zijn gebeurd. De voormalige eigenaar van het lijk, Cyrus Wilkinson, was een parttime saxofoonspeler en fulltime-accountant die vlak na een optreden opgenschijnlijk aan een hartaanval was overleden. Hij was niet het eerste slachtoffer, maar niemand liet me de andere lichamen opgraven om te kijken of ze hetzelfde nummer speelden. Dus dan toch maar ouderwets politiewerk, te beginnen in Soho.

Het duurde niet lang tot ik me realiseerde dat er monsters door Soho rondslopen, die zich voedden met die bijzonder gave die de grote muzikant onderscheidt van iemand die gewoon een aardig deuntje kan spelen. Wat ze wegnemen is schoonheid. Wat ze achterlaten is ziekte.