ไม่เคยอยากได้คนนี้

"จะไปยากอะไร ถ้าเฮียตาย ม่านก็แค่หาผัวใหม่"
หาผัวใหม่?

****นิยายเรื่องนี้เป็นแนวเลี้ยงต้อยหน่อยๆ พระเอกเป็นเพื่อนพี่ชายของนางเอก แรกเริ่มคุณพี่ท่านไม่ได้ชอบน้องสักเท่าไหร่ พี่เขาบอกว่าไม่ใช่ไทป์! และตามตำรา ยิ่งกัดกันยิ่งลูกดก อิอิ เรื่องนี้ฟีลกู๊ด ไม่เน้นดราม่าหนักหน่วง เน้นขายขำกับความหวานแบบน้ำตาลทั้งไร่อ้อยนะจ๊ะ ใครอยากพักดราม่าวิ่งมาทางนี้ รับรองว่าไม่มีผิดหวัง*****

คำโปรย

"เฮียเมฆ ม่านร้อน"
"รู้แล้ว ก็กำลังเทน้ำแข็งลงในอ่างให้อยู่นี่ไง"
"ร้อน มันร้อน"
คนกำลังยืนเทน้ำแข็งขบริมฝีปากตัวเองอย่างแรง หน้าตาหล่อเหลาดุดันเคร่งเครียด ก็จะไม่ให้โซซีเรียสยังไงไหว ทันทีที่หลุบตามองต่ำ ก็เห็นเนื้อตัวร้อนผ่าวของน้องสาวเพื่อนกำลังแนบหน้าเลื้อยไปเลื้อยมาอยู่ตรงต้นขาหนั่นแน่น
บัดซบเอ้ย!
เลื้อยเป็นงูเลย... น้องสาวเพื่อน? เปล่า ไอ้ตัวที่อยู่ในกางเกงกูนี่แหละ
เอาไงดี เศรษฐีเมืองย่าโมชักไม่แน่ใจแล้วว่าใครกันแน่ที่โดนวางยา หรือกูก็เผลอกินเข้าไปด้วยวะ เมืองเมฆ สะกดกลั้นลมหายใจหน่วงหนัก ฝืนกระชากต้นขาออกมาจาก ม่านฟ้า อย่างแรง
หายใจเข้าพุท หายใจออกโธ... ให้ตายยังไง กูก็จะไม่ยอมละทิ้งอุดมการณ์ ไปสะดุ้งสะดิ้งกับน้องสาวเพื่อนเด็ดขาด ไม่เด็ดขาด!

**************

"ตรงนี้ของพี่หวั่นไหวแล้วนะ ของม่านล่ะหวั่นไหวบ้างรึยัง"
"..."
เขายกมือของเธอขึ้นมาจรดปากจูบเบาๆ บนหลังมือ นัยน์ตาคมกริบทอประกายลึกซึ้งแน่วแน่
"อนุญาตให้พี่จีบได้ไหม อย่าเอาแต่หลบหน้ากัน รับโทรศัพท์พี่ อ่านข้อความของพี่... แค่ม่านลองเปิดใจ พี่สัญญาว่าจะทำให้ม่านรู้สึกว่าการมีพี่ มันดีกว่าอยู่คนเดียว"

***************

DoubleM: เบื่อลายปลอกหมอน อยากนอนห้องเธอ
ม้าฟ่านม่านฟ้า: บำบัดสักนิด โรคจิตจริงๆ
คนถูกไล่ให้ไปบำบัดอาการทางจิตหลุดขำออกมาเบาๆ
เมืองเมฆนึกสีหน้าของม่านขาคนดียามพิมพ์ประโยคนี้ออกได้เลยว่ามันจะน่ารักน่าหยิกขนาดไหน
DoubleM: ไม่อยากหยุดแค่วันอาทิตย์ แต่อยากหยุดทั้งชีวิตไว้กับเธอ
ม้าฟ่านม่านฟ้า: พอ!