อย่าทำเป็นว่ารัก

ถ้าไม่ได้คิดจะกลับมา ก็อย่าทำเป็นว่ายังรักกันอีกเลย...

------------------------------------------

พริมา ตัดสินใจบินจากฝรั่งเศสมายังประเทศไทยเพื่อดูใจบิดาที่ป่วยหนัก เธอพาแก้วตาดวงใจวัยสองขวบเศษกลับมาพร้อมกัน และพยายามซ่อนเร้นตัวตนของลูกไว้จากสายตาของอดีตสามี...แต่กลับไม่เป็นผล ทันทีที่ กรวัชร ล่วงรู้ว่ามีทายาทเป็นตัวเป็นตน เขาก็ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เป็นพ่อของแก

การกลับมาเจอกันอีกครั้งของคนสองคนที่เคยใช้ชีวิตร่วมกัน ไม่ใช่แค่ช่วยให้พ่อได้รู้จักกับลูกเท่านั้น ยังทำให้พริมาได้พบกับความจริงที่ว่าคำรักของอดีตสามีเป็นเพียงมายา เขาทำเหมือนอยากกลับมาหา แต่แท้จริงแล้วอาจแค่หลอกใช้เธอเป็นสะพานเพื่อหวังครอบครองลูกน้อยตลอดไป

ทว่าการจะได้มาซึ่งสถานะพ่อของกรวัชรนั้นไม่ง่ายดาย นอกจากต้องสู้รบกับคนแม่ก็ยังต้องลับฝีปากกับคนลูกอยู่บ่อย ๆ
"ไม่เรียกพ่อขาแล้วเหรอครับน้องพาย"
"ยุง ยุงขา" เจ้าตัวแสบหัวเราะเอิ๊กอ๊าก
"พ่อขาสิครับคนสวย เมื่อกี้หนูยังเรียกพ่อขาอยู่เลย"
"ยุงขา"
"พ่อขา"
"ยุง ยุง ยุงขา!"
ไม่ได้มีปีกและปากก็ไม่แหลมสักหน่อย ขยันให้เป็นจังนะยุง...คุณพ่อลูกหนึ่งที่ยังเป็นเพียง ลุง ได้แต่บ่นในใจ แล้วเมื่อไหร่เขาจะได้เลื่อนขั้นไปเป็นพ่อของเจ้าน้องพายเต็มตัวสักที