อย่าพูดว่ารัก Everything but Love

"ถ้าคำว่ารักมันทำให้คุณกดดัน ไม่เป็นตัวของตัวเอง งั้นเราอย่าพูดถึงมันเลย...ช่วยอยู่ข้างกันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ได้ไหมครับ...ไม่ต้องเรียกมันว่าชีวิตคู่ ไม่ต้องมีสถานะ คุณจะเป็นใครก็ได้แบบที่คุณอยากเป็น แค่อยู่ตรงนี้และมีความสุขกับสิ่งที่เรามีร่วมกัน..."
ณิรินเงยขึ้นสบตาเขา แพขนตาชุ่มน้ำขยับขึ้นลง
"ต่อให้ไม่มีสถานะ คุณก็รับได้เหรอคะ"
เขาพยักหน้า
"ต่อให้ฉันไม่พูดว่ารักอีกเลยทั้งชีวิต คุณก็โอเคเหรอคะ"
"ครับ"
"แบบนั้นจะต่างอะไรกับการเป็นพาร์ตเนอร์ล่ะคะ" เธอทำจมูกฟุดฟิด ถามเพราะสงสัยจริงๆ
รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากเขา และก่อนที่ณิรินจะทันสังเกตเห็นแววเจ้าเล่ห์ในดวงตาคู่นั้น ฐากรก็กดริมฝีปากลงมา
หนัก เน้น เนิ่นนาน
พอร่างบางอ่อนระทวย เขาก็ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง
"ต่างเห็นๆ เลยนะ" พาร์ตเนอร์เขาไม่จูบกันดูดดื่มแบบนี้หรอก
ตอนนี้ณิรินเห็นแต่สีขาวโพลน
"ถ้าคุณอยากจูบ ผมจะจูบ ถ้าคุณอยากกอด ผมจะกอด ไม่ว่าคุณอยากทำอะไร ผมจะทำกับคุณด้วยทุกอย่าง..."
นัยน์ตาดำสนิทวาววับ เลือดลมระอุไปทั้งตัว
"แค่ไม่ต้องพูดว่ารัก"