คุณสามีภาคบังคับ

จากวันนั้นก็ผ่านมายี่สิบปีแล้ว เมษาไม่คิดว่าตัวเองต้องกลับมาขู่ยัยเด็กนุ่มนิ่มอีกครั้ง ขู่ให้กลัว แต่การขู่ในครั้งนี้กลับแตกต่างออกไปตามวัย ตอนนั้นเขาสิบเจ็ดปี เธอสิบขวบ ส่วนตอนนี้เขาอายุสามสิบเจ็ดปี และเธอเพิ่งจะสามสิบหมาด ๆ

เขาจะขู่เธอแบบเด็ก ๆ เหมือนเมื่อก่อนเธอคงจะไม่กลัว เขาต้องขู่แบบผู้ชายขู่ผู้หญิง…ขู่แบบผู้ใหญ่

“น้องนิ่มตัดสินใจดีแล้วใช่มั้ยว่าจะแต่งงานกับพี่”

“ค่ะ”

“พี่อยากให้น้องนิ่มคิดอีกที แม้เราจะได้ประโยชน์จากการแต่งงานด้วยกันทั้งคู่ แต่พี่บอกเลยว่าพี่ไม่ใช่พระเอกในละครที่จะแต่งงานหลอก ๆ แล้วยอมนอนโซฟาหรือนอนพื้นแล้วปล่อยให้นิ่มนอนบนเตียงสบาย ๆ โดยที่ไม่แตะต้องนิ่มเลย” เขาเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวที่ทั้งเนื้อทั้งตัวดูนุ่มนิ่มสมชื่อ

ดวงตาของหญิงสาวตรงหน้าไหวระริก ยิ่งทำให้เขาได้ใจว่าขู่เธอสำเร็จ

“เราจะมีอะไรกันตั้งแต่คืนแรกที่เข้าหอและพี่ขอบอกน้องนิ่มไว้ก่อนเลยว่าพี่…ไม่อ่อนโยน” คราวนี้นิรชาก้มหน้างุด เมษายกยิ้มอย่างพอใจ

“รู้แบบนี้แล้วยังจะแต่งงานกับพี่อยู่มั้ย” หญิงสาวตรงหน้าเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสับสน แต่สุดท้ายก็ตอบออกไป

“…แต่งค่ะ”

…น้องนิ่มคงโตเกินกว่าที่เขาจะหลอกให้กลัวได้แล้วสินะ