Жаран цагаан хонь

Энэ мөч яг л үлгэр шиг байлаа. Харанхуй жилууд өнгөрч Баасан Сэндмаагаа тэвэрлээ. Сэндмаа модон дундаас гарч ирмэгцээ яг л үлгэрийн галт шувуу мэт Баасангийн нүдийг гялбуулав. Түүний нойтон оч гялалзсан нүд, шулуун гялгар хамар нь улам ч гоё зохиж, төсөөлөхийн аргагүй үзэсгэлэнтэй болгожээ. Сэндмаа бүрхэг манан дундаас инээд алдан гарч ирээд өөдөөс нь тэврэн тэмүүлэхэд Баасанд өөр юу ч үзэгдэхгүй болов. Баасан бурхан тэнгэрт заларч буй мэт агаарт хөвөн алдаж Сэндмаагийн зөөлөн хоолой чихэнд нь "хайрт минь" гэж шивнэлээ...Түүний зүрх дэлсэж гарав. Диваажингийнх гэмээр xocrүй аз жаргалтай энэ мөчид бүсгүй өөрт нь ямар их хайртайг мэдрэх шиг боллоо...