ลูบคมองครักษ์สวมรอย เล่ม 5

ลู่เหิงรู้แล้วว่ามนุษย์เรากลัวสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมเกิด
โดยเฉพาะคนมีความผิดติดตัว โกหกหวังเหยียนชิงไว้ตั้งมากมาย
วันหนึ่งเมื่อนางจดจำทุกอย่างได้ จากที่จะได้ร่วมหอเข้าพิธีกับนางอย่างมีความสุข
เจ้าสาวก็ขนของย้ายไปอยู่ในเรือนอีกหลังแทนเสียอย่างนั้น
ทั้งยังมุ่งหวังที่จะออกจากนครหลวง แสวงหาชีวิตอิสระตามใจนาง
เบื้องหน้าลู่เหิงก็ทำทีเป็นรับปากนางไปเสียทุกอย่าง
ไม่อยากเห็นหน้าเขาก็เพียงส่งของมาให้ เห็นโคมให้คิดถึงคน
ในวังเกิดเรื่องวุ่นวายก็อาศัยความสามารถในการดูสีหน้าคนของนาง
‘รบกวน’ นางเข้าวังไปช่วยตรวจสอบ
เฝ้ารออย่างอดทนประหนึ่งเสือร้ายรอตะครุบเหยื่อ