ม่านฝันบ่วงวสันต์ เล่ม 3

คนในจวนล้วนเข้าใจว่าเหวินหว่านได้รับความโปรดปรานอีกครั้ง ได้แต่รู้สึกอิจฉา แต่ในวันที่ห้าซึ่งหนิงอวี้เซวียนพานางออกจากจวน เขากลับพาสตรีอื่นกลับมาด้วย
สตรีผู้นั้นหน้าตาธรรมดายิ่ง แต่คล้ายเนี่ยซางอวี๋ถึงสามส่วน อุ้มทารกน้อยผู้หนึ่งแนบอก
เหวินหว่านนัยน์ตาแดงก่ำ กลับเรือนเฉียงเวยหยวนโดยไม่พูดอะไรสักคำ
จี้ม่านคิดว่านี่เท่ากับเป็นการตบหน้าเหวินหว่านอย่างแรง เขาไปหาสตรีผู้นั้นมาจากไหนอีก ยังมีเด็กด้วย?
“นี่คือเซี่ยซื่อ” หนิงอวี้เซวียนมองจี้ม่าน พูดอย่างจริงจัง: “เป็นแม่นางที่มีวาสนาต่อกันเมื่อครั้งลงใต้ กระทั่งได้เสียกัน นางอุ้มท้องลูกของข้า อย่างไรเสียก็คือเลือดเนื้อเชื้อไขจวนโหว ไม่อยากปล่อยปละไว้ข้างนอก ดังนั้นจึงรับกลับมา”
ริมฝีปากจี้ม่านบิดเบี้ยว ใต้เท้าใหญ่ท่านคิดว่าตัวเองเป็นฮ่องเต้เฉียนหลง ประพาสเจียงหนานหรือไร? ถึงกับมีลูกนอกสมรสโผล่มา?