เจ้าครัว

เมื่อหนังสือเก่า ตัวอักษรสีทองจาง ๆ เล่มนั้น
พาเธอหลุดย้อน สู่กาลสมัย
‘พระพุทธเจ้าอยู่หัวแผ่นดินกลาง’
เจ้าเอยจึงรู้ซึ้งถึงหัวใจ
“อาหาร ไม่เพียงแต่เยียวยาทั้งกายและใจของผู้กิน
อาหารที่ให้และรับ ยังถักทอผู้คนเข้าไว้ด้วยกัน”

เป็นสายใยที่ผูกพันระหว่างอดีตกับปัจจุบัน
ระหว่างความฝันกับความจริง
และระหว่างสองหัวใจที่ห่างไกลกันข้ามกาลเวลา
"ท่านหมื่น ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ไหน...
ฉันยังรอคอยท่านมาปกป้องฉันอยู่เสมอ"