ก่อนกาลกลับนิรันดร์

หลายปีต่อมาขณะนั่งฟังเสียงของนาฬิกาไขลานที่เดินไปข้างหน้า มันทำให้ผมหวนคิดถึงแม่ และเหล่านาฬิการูปทรงต่างๆ

ทั้งนาฬิกาทรงหอไอเฟล นาฬิกาทรงพีระมิด นาฬิกาดาราศาสตร์จำลอง และนาฬิกานกฮูก ไม่มีนาฬิกาเรือนไหนเดินช้ากว่ากันแม้แต่นิดเดียว เพราะแม่ไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น หากวันไหนผมเถลไถลไปไกลเวลากำหนดของแม่ ก้นผมจะได้ประทับรอยของไม้แขวนเสื้อเสมอ

“เวลามีปัญหาอะไรให้ไปปราก”

แม่มักพูดแบบนี้เสมอยามเจอปัญหาในชีวิต ซึ่งบ่อยครั้งที่ประโยคนี้แว่วเข้ามาในหู เมื่อผมทำหน้าบึ้งขึงขัง หรือทุกข์ระทมจากอาการอกหัก แม่มักจะเดินเข้ามากระซิบ พลางชี้ไปยังลูกโลกหิมะที่บรรจุนาฬิกาดาราศาสตร์จำลอง แล้วกล่าวว่า

“เวลามีปัญหาอะไรให้ไปปราก”