ชมรมคนมีสัมผัสพิเศษ ตอน ทำเพื่อรัก

"พวกแกเป็นใคร"

"คนธรรมดานี่แหละ" นิทธันต์ยักไหล่ "แต่ก็มีอะไรพิเศษกว่าคนอื่นนิดหน่อย..เหมือนกับที่นายมี"

"ฉันไม่มีอะไร" ฝ่ายนั้นตอบ น้ำเสียงเหมือนอย่ามายุ่งกับฉัน แต่ในดวงตานั้นมีแววอยากรู้อย่างปิดไม่มิด

"นายมี นายได้ยินเสียงเชิญจากน้องสาวฉัน และนายตอบรับ ฉะนั้นเราถือว่านายเป็นสมาชิกใหม่ของชมรม" เด็กหนุ่มชี้แจงอย่างอดทน "นี่คือการเชิญเข้าชมรมอย่างเป็นทางการ เราจะส่งกระแสจิตออกไป ถ้าใครตอบรับกลับมาก็เรียบร้อย ถือเป็นสมาชิกชมรมทันที"

"ชมรมบ้าอะไร" เขากระชากเสียงถามอย่างตระหนก หากลึก ๆ ยังมีแววใคร่รู้

นิทธันต์เปิดซองธนบัตรแล้วหยิบนามบัตรที่ไม่เคยคิดว่าในชีวิตนี้จะได้ใช้ขึ้นมาส่งให้ สิ่งที่พิมพ์อยู่บนนามบัตรไม่มีอะไรนอกจากชื่อชมรม ที่อยู่และหมายเลขโทรศัพท์เท่านั้น

คนรับทำท่าเหมือนกำลังรับกระดาษอาบยาพิษก็ไม่ปาน เขาก้มอ่านแล้วทำหน้าเบ้
"ชมรมคนมีสัมผัสพิเศษแห่งประเทศไทยเนี่ยนะ"

.......................................

ชมรมคนมีสัมผัสพิเศษแห่งประเทศไทย

นิทธันต์เป็นสมาชิกคนแรกที่"เกิด"ในชมรม เขาเห็นคนตายแต่ไม่อยากข้องเกี่ยว เพราะแค่วิญญาณเอาแต่ใจของเพื่อนสาวข้างตัวก็เต็มกลีนเต็มทนแล้ว แถมวิญญาณอาฆาตบางดวงยังไม่อยากให้เขาเข้าไปยุ่งอีกด้วย แต่ชายหนุ่มเป็นคนใจอ่อน โดนขอร้องหนักเข้า ก็จำต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือจนได้

งานนี้ไม่รู้ว่าเนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง เอากระดูกมาแขวนคอแท้ ๆ หรือเปล่า เพราะทำไปทำมาคนเห็นผีทำท่าว่าจะกลายเป็นผีเสียเอง !