ปลื้มรัก MedDent

“กูไม่กินนิสิต”
เขาเป็นอาจารย์…
อาจารย์ที่ดีย่อมไม่เคี้ยวลูกศิษย์ตัวเองลงท้องอยู่แล้ว แต่ในเมื่อเคี้ยวกลืนไปแล้ว
“เธอ” ไม่ได้เป็นลูกศิษย์โดยตรงของเขา…เขายังจะ ‘กิน’ ได้อีกหรือไม่

“หกนี่รวมวิจัยแล้วนะ ถ้าเงินเดือนเฉยๆ นี่รับสามหมื่น”
“แค่นี้!? แล้วถ้าเป็นหมอล่ะ”
“ถ้าเป็นหมอก็ได้มากกว่านี้นิดหน่อย”
“เหรอ…แล้วจะให้ลูกบอกคนอื่นว่าพ่อทำงานอะไรดี”
“บอกว่าเป็นครูแล้วกัน”
“แล้วถ้าคนอื่นถามว่าสอนอะไร”
“พ่อเป็นครูสอนหมอ…จบมั้ย”

“หมายความว่ามีคนไข้เด็กด้วยเหรอ”
อวัสดาหยุดมือพลันนึกถึงคนไข้ตัวแสบ
ว่าที่คุณแม่ขมวดคิ้ว “อื้อ ดื้อ เมเนจยาก”
ปวัฒน์ขำเบาๆ “แล้วจะสอนลูกตัวเองได้เหรอ”
“สอนไม่ได้ก็ให้พ่อสอน พ่อเป็นครูนี่”
แม่เจ้าก้อนพูดอะไรเหนือความคาดหมายของอาจารย์ปวัฒน์อีกแล้ว
เขานิ่งไป พอคิดอะไรได้ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ “สอนได้ แต่ขอค่าแรงด้วย”
“…!”