ว่าด้วยจุดจบของการไปช่วยตัวร้าย เล่ม 2

เสือสองตัวไม่อาจอยู่ถ้ำเดียวกันได้
ประโยคนี้คล้ายจะใช้ไม่ได้เมื่อพูดถึง‘เยวี่ยอู๋ฮวน’เทวดาตัวน้อย ๆ ของเขา
กับ‘อันหลง’ เจ้าอลาสกันจอมสร้างปัญหา

“น้องอู๋ฮวน อย่าได้เกรงใจไป พวกเรานับว่าสนิทสนมกันไม่น้อย เรียกพี่ใหญ่สิ”
“พี่ใหญ่”
‘ซ่งชิงสือ’ปลื้มปิติในใจยิ่งนัก
มองทั้งสองกอดคอแย้มยิ้มกันอย่างกลมเกลียวก็พาให้สุขใจ
ทุกคนต่างเป็นอัจฉริยะกันทั้งนั้น ตีกันให้ได้อะไรขึ้นมา
สู้ช่วยกันศึกษาเล่าเรียนไม่ดีกว่าหรือ

…..

“เจ้ามารร้าย ยิ้มให้มันดี ๆ หน่อย”
“พี่ใหญ่เองก็เหมือกัน เกร็งแขนถึงขนาดนั้นทำไมขอรับ”