Το μόνο ζώο

«Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που…»: η ιστορία του πολιτισμού μέσα από μία φράση. Μία δότρια ωαρίων σε μια αίθουσα αναμονής στοχάζεται το μέλλον της ανθρωπότητας, ένας άντρας αποφασίζει να επανεισάγει τον λύκο στο χωριό του πατέρα του, και άλλα επεισόδια από τη ζωή και τα έργα του μόνου ζώου που κοκκινίζει, του μόνου ζώου που μπορεί να κρατήσει μυστικό, του μόνου ζώου που προσεύχεται πριν διαπράξει φόνο, του μόνου ζώου που…

«Στα εκτενή διηγήματα [των Κυρίαρχων πονηρών λογισμών] η Νατάσα Σίδερη πραγματεύεται σε μυθοπλαστικό επίπεδο τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα, με γλώσσα κοφτερή και ευρηματική, σωστή αίσθηση του ρυθμού και πειστικούς χαρακτήρες, πετυχαίνοντας μέσα σε λίγες σελίδες να αποδώσει το κεντρικό διακύβευμα στη ζωή των ηρώων της».
—Χρίστος Κυθρεώτης, Εφημερίδα των Συντακτών