Lumin. Książę i melodia martwej ciszy (Sanguis, #0)

Dawno temu, gdy modlitwy wznosiły się ku niebu, acz słyszane bywały i niżej, w krainie gór, mgieł tudzież cmentarnej ciszy, żyła dziewczyna o sercu gołębim. Alchemiczka, przez matkę nazwana Eleonorą. Żywot miała ciężki, aliści nigdy nań nie narzekała. Była pracowita, cicha i bogobojna.

Dnia pewnego na jej drodze stanął mężczyzna nieznajomy. W płaszczu ciemnym, z kapturem na głowie, dzierżył w dłoni kiść magii zaklętej. Przedstawił się dziewce jako posłaniec.

Niestety nie Tego tam, na górze, co pieczę nad wszystkim sprawuje. Posłańcem bowiem był grajka, który piekielną melodią skrzypiec potrafił strącać anioły z niebios. Zaproponował Eleonorze spełnienie życzeń, a potem wręczył księgę, którą po serii nieszczęsnych zdarzeń okrzyknięto Księgą Upadłych Aniołów.