Alter Ego (Post Scriptum, #3)

Rodzina potrafi obudzić prawdziwego potwora.

Istnieje tylko jedna rzecz, która może przerazić Sabinę Piechotę. Jej ojciec śpiewający szlagiery. Albo choćby otwierający usta.

Tak się składa, że rodzice strzygi to artyści estradowi i zdecydowali się przybyć do Brzegu, by zagrać koncert specjalnie dla swojej córki. Sabina szykuje już więc ochraniacze uszu… W ramach behape, oczywiście!

Sytuacji nie poprawia nawet najmilszy głos inspektora Majewskiego, rozbrzmiewający w jej biurze za sprawą toczącej się kontroli ze skarbówki. Dużo jak na jedną krwiożerczą Sabinę, nawet wyterapeutyzowaną i na diecie słodyczowej, posiadającą emocjonalno-biznesowe wsparcie pod postacią inkuba coacha i babki borowej.

Rodzice Sabiny na jej nieszczęście są jednak dość popularni. Nic dziwnego, że tuż przed koncertem robi się w okolicy tłoczno – młode wilkołaki rzucają się na półki sklepowe po pierniczki, wysuszone na kość wampiry czują głód przygody, a witające gości staruszki wyciągają z torebek nabijane ćwiekami bejsbole…

Będzie bardzo rodzinnie, co na ogół nie zapowiada niczego dobrego, a w przypadku nienormatywnych grozi tylko lokalną apokalipsą.