รากนครา

"ขอฟ้าพร่างดาวเป็นพยาน ข้าเจ้าจะทำทุกสิ่งเพื่อแผ่นดิน"
เธอดุจดั่งรากไม้
ที่กลบฝังสิ่งที่ใจเพรียกหาไว้
ภายใต้ภาระหน้าที่แห่งนครา
แต่ด้วยกลิ่นหอมกำจายอบอวลของความรัก
บางครั้งเธอจึงปล่อยใจให้เลื่อนไหล
หลุดลอยไปตามกระแสรัก
บางคราเธอจึงหลอมรวมกับความสุข
ที่ไม่เคยสัมผัส
เมื่อภาระหน้าที่ถูกทวงถาม
ระหว่างจะหวนกลับไปเป็นรากค้ำจุนนครา
หรือจะก้าวผ่าน
ประตูบานใหม่นี้
ไปสู่อ้อมกอดของคนรัก
เป็นความเจ็บช้ำร้าวรานใหญ่หลวง
แต่เธอก็ยินดีเสียสละ
เพื่อความสุขใจชั่วนิจนิรันดร์