Ένας απλός υπάλληλος βιντεοκλάμπ & άλλα κείμενα

Αν η "Αποσιωποιητική ηλικία", το πρώτο βιβλίο του Τέλλου Φίλη, ήταν μια ενδοσκόπηση στα χρόνια της κρίσης, για το τι κρατά, μέσα στον χρόνο, η μνήμη από το συναίσθημα, το "Ένας απλός υπάλληλος βιντεοκλάμπ" είναι η προσπάθεια να προσδιοριστεί ως τόπος το έξω από το αφηγούμενο πρόσωπο περιβάλλον και τι απέμεινε σ' αυτό μετά το τέλος των συναισθημάτων, ως ορισμός πατρίδας, έπειτα από τόσες απανωτές απώλειες αξιών που σκούριασαν, σαν βιντεοκασέτα πολλών απανωτών εγγραφών.

ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ
Θα είμαστε μαζί
όχι δεν θα πάρουμε ποπ κορν
ούτε θα έχουμε ανοιχτά τα κινητά
απλά
θα ταξιδέψουμε καθισμένοι σε διπλανά καθίσματα
ολομόναχοι
στο Βούπερταλ
ίσως τότε καταφέρω
να γυρίσω να σε ξαναδώ στα μάτια
μέσα στο απόλυτο σκοτάδι
να δω αν εκείνη η λάμψη
εξακολουθεί
ή
απλά "εσφαγιάσθη" λόγω της ημέρας
ή
λόγω του καιρού "εσβήσθη πλέον"